W okresie dynastii Qing dwóch imigrantów z Anxi przywiozło krzewy herbaciane z Anxi, zasadziło je w rejonie Dakeng w Nangang i opracowało metodę produkcji herbaty Baozhong. Ze względu na wysoką jakość herbaty zaczęli oni szkolić mieszkańców i osoby z branży, dzięki czemu herbata Baozhong zaczęła stopniowo zyskiwać popularność poza regionem Nangang. Można powiedzieć, że region Nangang to prawdziwa kołyska herbaty Baozhong!
W wyniku rozwoju przemysłu i handlu produkcja herbaty w leżącym w Tajpej regionie Nangang znacznie spadła. Obecnie uprawą zajmuje się zaledwie około 20 gospodarstw wzdłuż ulicy Jiuzhuang Street w dzielnicy Jiuzhuang. Mimo to region Nangang odgrywa kluczową rolę w historii rozwoju tajwańskiej herbaty. Gdyby nie pierwotna herbata Baozhong z Nangang, nie byłoby dzisiejszego rozkwitu herbaty Wenshan Baozhong.
Choć produkcja herbaty jest niewielka, rząd wciąż wspiera rozwój tutejszej kultury herbacianej. Znajduje się tu Centrum Pokazowe Produkcji Herbaty w Nangang, a także inne atrakcje turystyczne, takie jak Szlak Osmanthus Forest Trail, wiszący most Osmanthus Bridge, odsłonięcia pokładów węgla kamiennego, historyczna rezydencja rodziny Yu oraz pomnik upamiętniający incydent w Luku. Zdecydowanie warto je odwiedzić.