Rodzaje chińskich zielonych herbat: Longjing, Biluochun, Taiping Houkui, Maojian, Cuizaishan, Anji Baicha

Zielona herbata to najwcześniej rozwinięty i zarazem najpopularniejszy rodzaj herbaty w Chinach. Istnieje kilkadziesiąt znanych odmian chińskiej zielonej herbaty oraz setki innych podtypów. Zielona herbata jest również herbatą o największej wielkości produkcji w Chinach.

Główne regiony produkcyjne chińskiej zielonej herbaty znajdują się w prowincjach Zhejiang, Anhui i Jiangxi, które przodują zarówno pod względem wielkości zbiorów, jak i jakości. Reprezentatywne chińskie zielone herbaty to Xihu Longjing, Biluochun, Huangshan Maofeng, Xinyang Maojian i Taiping Houkui. Dużą popularnością cieszą się także Huiming Cha, Wuzi Xianhao, Zhuyeqing Cha, Mengding Cha, Xianrenzhang Cha, Meicha, Laozhu Dafang, Nanjing Yuhua Cha, Lushan Yunwu Cha i inne.

Rodzaje chińskiej zielonej herbaty (kliknij obrazek, aby zapoznać się ze szczegółowym opisem)

Znana również jako Xihu Longjing, to jedna z dziesięciu najsłynniejszych herbat w Chinach, należąca do kategorii zielonych herbat. Wyróżnia się wyjątkowym, delikatnym aromatem, łagodnym, słodkawym smakiem oraz jasnym naparem.

Zielona herbata pochodząca z okresu późnej dynastii Qing z powiatu Jiangning (obecnie Nankin), nazwana na cześć wzgórza Yuhuatai, na którym jest produkowana. Słynie z igiełkowatego kształtu i subtelnego aromatu.

Wytwarzana w rejonie gór Dongting Shan (wschodnich i zachodnich) nad jeziorem Taihu w Chinach, zaliczana do dziesięciu najsłynniejszych chińskich herbat. Należy do herbat zielonych i słynie ze swoich drobnych liści oraz niezwykle świeżego smaku.

Pochodząca z powiatu Anji w prowincji Zhejiang, pomimo nazwy „biała herbata”, zaliczana jest do zielonych herbat. Swoją nazwę zawdzięcza temu, że młode pąki krzewu herbacianego mają białą barwę.

Znana chińska zielona herbata produkowana na szczycie góry Mengshan w Ya’an, w prowincji Syczuan. Charakteryzuje się zwiniętymi listkami, wyraźnym meszkiem i jasnozielonym naparem.

Jedna z dziesięciu najsłynniejszych chińskich herbat zielonych, produkowana w regionie góry Huangshan w prowincji Anhui. Została stworzona w okresie Guangxu za dynastii Qing przez dom herbaciany Xie Yutai.

Wytwarzana w mieście Xinyang w prowincji Henan. Jej cechą charakterystyczną są ściśle zwinięte, smukłe listki pokryte gęstym, białym meszkiem – stąd pochodzi jej nazwa „Maofeng/Maojian” (włochate czubki).

Pochodząca z miasta Huangshan w prowincji Anhui w Chinach, znana zielona herbata wyróżniająca się prostym, dużym, długim, płaskim i niezwykle równym wyglądem liści.

Jedna z dziesięciu najsłynniejszych chińskich herbat zielonych. Jej wyjątkowość polega na tym, że podczas produkcji usuwa się pąki oraz ogonki liściowe, pozostawiając jedynie blaszki liściowe, które swoim kształtem przypominają pestki melona.

Herbata bogata w selen oznacza „herbatę o wysokiej zawartości tego pierwiastka”. W Chinach mianem herbaty bogatej w selen mogą określać się wyłącznie produkty pochodzące z Enshi i Ziyang.

Jedynie gleby w regionach Enshi i Ziyang charakteryzują się wyższą zawartością selenu, dlatego autentyczna herbata bogata w selen występuje tylko w tych dwóch odmianach: z Enshi oraz Ziyang.

Zielona herbata produkowana w mieście Enshi w prowincji Hubei. W przeciwieństwie do większości zielonych herbat, które poddaje się prażeniu na patelni, Enshi Yulu powstaje w procesie parowania na parze.

Duyun Maojian znana była dawniej jako „Biały Maojian”, „Cienki Maojian” lub „Herbata Haczykowa”. W latach 50. XX wieku jej nazwę ujednolicono na Duyun Maojian.

Pochodząca z powiatu Guzhang w prowincji Hunan zielona herbata, której najwyższą jakość uzyskuje się ze zbiorów przeprowadzonych przed festiwalem Qingming, składających się z jednego pąka i jednego listka.

Zgodnie z nazwą (zielone liście bambusa), jej największą zaletą są żywo zielone liście przypominające kształtem liście bambusa. Daje napar o wyjątkowo świeżym, wysokim aromacie i rześkim smaku.

Znana również jako Jingshan Xiangming. Uprawa herbaty w rejonie Jingshan rozwijała się wraz z lokalną kulturą buddyjską Chan. Charakteryzuje się wysoką jakością, a w okresie dynastii Song stała się nawet herbatą trybutową.

Tradycyjna chińska herbata z prowincji Zhejiang, zaliczana do zielonych herbat. Wyróżnia się mięsistymi, lekko spłaszczonymi liśćmi, dużymi pąkami oraz delikatnymi, młodymi blaszkami liściowymi.

Nazwa herbaty Xianrenzhang (dosłownie „herbata dłoni nieśmiertelnego”) odnosi się do jej kształtu przypominającego otwartą dłoń nieśmiertelnego. Jest bardzo estetyczna i niezwykle oryginalna.

Znana również jako Jingshan Xiangming. Uprawa herbaty w rejonie Jingshan rozwijała się wraz z lokalną kulturą buddyjską Chan. Charakteryzuje się wysoką jakością, a w okresie dynastii Song stała się nawet herbatą trybutową.

O herbacie Lushan Yunwu mówi się, że posiada „sześć cnót”, czyli: „grube i mocne pasma listków, zielony kolor z obfitym meszkiem, jasny napar, równe i delikatne liście, trwały, przenikliwy aromat oraz głęboki, słodkawy posmak”.

Herbata Zisun (fioletowe pędy bambusa) zawdzięcza swoją nazwę fioletowemu odcieniowi młodych pąków oraz zwiniętemu spodowi liści, który przypomina łuskę pędu bambusa. Przetworzona na zieloną herbatę ma rześki smak i zalicza się do najlepszych chińskich zielonych herbat.

Powstała jako udoskonalenie herbaty Pingshui Zhucha. Gotowy susz kształtem przypomina perły, co czyni ją rzadkim przykładem zielonej herbaty perlistej. Jej produkcja ma 400-letnią tradycję.

Jej główną cechą jest kształt przypominający małe perełki. Należy do rzadkich kulistych zielonych herbat. Ponieważ głównym miejscem jej konfekcjonowania i handlu było miasteczko Pingshui, zyskała nazwę Pingshui Zhucha (perłowa herbata z Pingshui).

Wytwarzana w mieście Rizhao w prowincji Shandong, należy do zielonych herbat i jest najbardziej wysuniętą na północ chińską zieloną herbatą. Duże wahania temperatur w regionach północnych nadają jej smak całkowicie odmienny od herbat z południa kraju.

Pochodząca z prowincji Shandong w Chinach zielona herbata. Ponieważ Shandong leży na północnej granicy uprawy krzewów herbacianych, produkowana tu herbata mocno różni się od tych z południowych regionów.

Kaihua Longding charakteryzuje się mocnymi pąkami z widocznym meszkiem, rześkim i świeżym smakiem oraz aromatem rozwijającym się niczym kwiat orchidei, dzięki czemu cieszy się dużym uznaniem na rynku herbacianym.

Koszyk