Liuan Guapian: Wyjątkowa zielona herbata bez pąków i łodyжек

Liuan Guapian produkowana jest w prowincji Anhui, w regionie Liu’an. Należy do kategorii zielonych herbat i jest zaliczana do dziesięciu najsłynniejszych herbat w Chinach. W czasach dynastii Tang herbata z Liu’an nazywała się „herbatą Luzhou Liu’an”, a za czasów dynastii Qing stała się herbatą trybutową. Jej charakterystyczną cechą jest to, że podczas zbioru i produkcji usuwa się pąki oraz łodyżki, pozostawiając wyłącznie liście. Gotowe liście swoim kształtem przypominają pestki melona. Jest to herbata trudna w produkcji, niezwykle estetyczna i ceniona.

六安瓜片

Pochodzenie herbaty Liuan Guapian owianego jest wieloma legendami

Na początku dynastii Ming region Liu’an rozpoczął składanie trybutu w postaci herbaty na dwór cesarski. W dziele z epoki Ming zatytułowanym „Traktat o herbacie” (Cha Jian) napisano: „Herbata Liu’an: jakość jest wykwintna, doskonale nadaje się do celów leczniczych, jednak nie jest dobrze prażona, przez co nie uwalnia aromatu i ma gorzki smak”. W tamtym okresie herbata Songluo z Xiuning w prowincji Anhui cieszyła się ogromną sławą, co skłoniło region Liu’an do stworzenia herbaty Liu’an Songluo, która mogła być najwcześniejszym poprzednikiem Liuan Guapian.

Istnieje wiele teorii na temat pojawienia się samej nazwy i formy „Liuan Guapian”. Choć żadna z nich może nie być w pełni poprawna, z całą pewnością można stwierdzić, że nazwa „Liuan Guapian” pojawiła się pod koniec dynastii Qing i na początku Republiki Chińskiej. Oto trzy popularne wersje pochodzenia:

  • Około 1905 roku został wynaleziony na zboczach góry Qitoushan w Liuan przez sklep herbaciany Liuan, a ze względu na kształt przypominający pestki słonecznika nazwany „Guazi Pian”, później w skrócie „Guapian”.
  • Około 1905 roku w miejscowości Mapu w Liuan, w rezydencji rodziny Zhu, mieszkał krewny Yuan Shikaia. Ponieważ Yuan Shikai lubił dobrą herbatę, wybrano pierwsze i drugie młode liście herbaty wiosennej, aby zdobyć jego względy, co doprowadziło do wynalezienia tej herbaty.
  • Panna Zhu z miejscowości Xianshendian w Liuan od nastoletnich lat pomagała w rodzinnym biznesie herbacianym. Uznawszy, że dotychczasowa herbata nie jest wystarczająco dobra, wybrała pierwsze i drugie młode liście herbaty wiosennej, wynajdując tę herbatę, która w 1905 roku została podarowana do degustacji Yuan Shikaiowi przez jego krewnego z rezydencji Zhu w Mapu (袁世凱), zdobywając sławę dzięki jego uznaniu.
六安瓜片

Charakteristika

Jej najważniejszą cechą jest wygląd – płaski i przypominający pestki melonowe. Uzyskanie takiego kształtu jest niezwykle trudne, a dodatkowo należy usunąć pączki herbaciane oraz łodyżki, pozostawiając wyłącznie liście, co sprawia, że proces produkcji jest wyjątkowo skomplikowany. Ponadto jej czysty i wyrazisty smak to główny powód dużej popularności. Najwyższej jakości herbata Lu’an Guapian po zaparzeniu powinnap charakteryzować się świeżym, orzeźwiającym aromatem oraz gładkim, słodkawym smakiem. Napar nie może zawierać pączków ani łodyżek, w przeciwnym razie pojawi się cierpkość i goryczka.

Metoda produkcji Lu'an Guapian

Najwyższą jakość mają zbiory przeprowadzone przed świętem Qingming, nazywane „Tipian”. Te zebrane po Qingming określa się mianem „Meipian”. Podczas zbiorów zrywa się wyłącznie dojrzałe liście, pomijając młode pączki i łodyżki. Lu’an Guapian to jedyna chińska herbata, do której produkowania nie używa się łodyżek. Podczas prażenia na patelni najpierw stosuje się mniejszy ogień, a gdy zawartość wilgoci spada do 40%, przechodzi się do intensywnego prażenia. W tej ostatniej fazie węgiel drzewny musi być rozżarzony do czerwoności, a temperatura maksymalna; herbatę miesza się co 3 minuty, powtarzając tę czynność aż 81 razy. Tradycyjnie wytwarzana najwyższej jakości Lu’an Guapian powinna zachwycać kolorem, aromatem, smakiem i kształtem. W smaku jest czysta, z przyjemnym posmakiem (huigan).

六安瓜片

Jak parzyć Lu'an Guapian

Parzenie herbaty Lu’an Guapian wymaga przede wszystkim użycia wody źródlanej. Po zagotowaniu należy odczekać, aż ostygnie do 80°C, a następnie wlać ją wzdłuż ścianki naczynia. Po wlaniu gorącej wody delikatnie zamieszać łyżeczką, aby woda równomiernie przykryła liście; po około 3 minutach napar jest gotowy do picia. Podczas parzenia woda nie powinna być zbyt gorąca; nie należy też zalewać liści bezpośrednio ani przykrywać naczynia pokrywką, aby nadmierna temperatura nie spowodowała cierpkości naparu i nie zniszczyła cennych składników.

Koszyk