De winkelmanager keek laatst zijn ogen uit tijdens een bezoek aan het theegebied, dit keer over de pachtprijzen van landbouwgrond in Lishan. Wat denken jullie dat de jaarlijkse huur is van een stuk landbouwgrond van 0,58 hectare, gelegen op 30 minuten lopen van de hoofdweg, diep in de bergen waar alleen een modderweg en een goederenkabelbaan naartoe leiden?
Het antwoord is een jaarlijkse huur van NT$450.000! Ter aanvulling: dit perceel ligt op een erg steile helling en zou voor een leek absoluut niet als kwalitatieve landbouwgrond worden beschouwd, en toch is de huur NT$450.000 per jaar! Bovendien wordt de huurprijs elk jaar opnieuw onderhandeld en verhoogd. De manager snapt zelf ook niet hoe zo’n huurcontract in elkaar zit, maar het gaat in ieder geval ieders verbeeldingskracht te boven.
De manager stond versteld toen hij hoorde dat de huur NT$450.000 bedroeg, maar de theeboer lachte hem uit en zei dat hij zich als stadsmens zo aanstelde; blijkbaar was dit nog goedkoop, aangezien er percelen van een hectare zijn die meer dan een miljoen kosten. Meer dan een miljoen! De jaarlijkse huur is genoeg om drie auto’s te kopen! Er wordt gezegd dat veel kinderen van veteranen en inheemsen zonder geldzorgen leven puur door het verhuren van hun grond, iets om jaloers op te zijn.
Beste theeliefhebbers, als jullie de volgende keer iemand ontmoeten met landbouwgrond in Lishan, ongeacht hoe afgelegen en wild het is, zolang het legaal ontgonnen kan worden om groenten of thee te verbouwen, dan is die persoon rijk. Onthoud om zo iemand voorrang te geven bij het uitzoeken van een schoonzoon.