Główne obszary produkcji syczuańskiej herbaty tybetańskiej znajdują się w mieście Ya’an w prowincji Syczuan, należą do wtórnie fermentowanych herbat ciemnych (hei cha) i zawdzięczają swoją nazwę temu, że przez długi czas były dostarczane do codziennego spożycia przez Tybetańczyków. Ponieważ główny obszar produkcji znajduje się w Ya’an w Syczuanie, nazywana jest również herbatą tybetańską z Ya’an. Herbata ta słynie z wyjątkowego, czerwono-gęstego naparu, głębokiego smaku oraz aromatu dojrzałości. Posiada również właściwość stawiania się lepszą z wiekiem, co upodabnia ją do herbaty Pu-erh, choć każda z nich ma swój niepowtarzalny charakter.
Region pochodzenia Ya'an i historia herbaty tybetańskiej
Ya’an od starożytności było ważnym ośrodkiem produkcji herbaty w Chinach, a herbata tybetańska jest najbardziej reprezentatywnym jej rodzajem. Historia herbaty tybetańskiej z Ya’an sięga czasów dynastii Tang, kiedy to liście herbaty były transportowane do Tybetu szlakiem herbaciano-końskim, stając się podstawowym artykułem codziennego użytku Tybetańczyków. Ze względu na niedobór warzyw w regionie Tybetu, mieszkańcy polegali na herbacie tybetańskiej, aby uzupełnić składniki odżywcze niezbędne dla organizmu, i często przygotowywali z niej herbatę z masłem lub herbatę z mlekiem. Wraz z upływem czasu herbata tybetańska zaczęła być akceptowana przez Chińczyków Han oraz inne grupy etniczne, stopniowo trafiając na szerszy rynek i stając się powszechnie lubianym rodzajem herbaty.
Proces produkcji
Proces produkcji obejmuje zbiór, zwijanie, fermentację i prasowanie. Herbata jest zbierana głównie w regionach Sichuanu położonych na dużych wysokościach. Po procesie zwijania następuje długa fermentacja, dzięki której liście zyskują unikalny, ciemnobrązowy kolor. Po zakończeniu fermentacji herbatę prasuje się w cegiełki lub walce, co nie tylko ułatwia transport i przechowywanie, ale także sprawia, że podczas dojrzewania smak herbaty staje się z czasem coraz głębszy.
Różnica między herbatą tybetańską z Sichuanu a herbatą Pu-erh
Mimo żeherbatę tybetańską z Sichuanu oraz herbatę Pu-erh zalicza się do tej samej kategorii czarnych herbat (Heicha), różnią się one znacznie pod względem miejsca pochodzenia, technologii produkcji oraz smaku. Pu-erh pochodzi głównie z prowincji Junnan, natomiast herbata tybetańska z Sichuanu produkowana jest w Ya’an w prowincji Sichuan. Pu-erh występuje zazwyczaj w formie cegiełek lub krążków, podczas gdy herbata tybetańska najczęściej formowana jest w cegiełki lub walce.
Przez setki lat herbata tybetańska z Sichuanu była niezastąpionym produktem codziennego użytku Tybetańczyków. Jednak ze względu na swój bogaty, głęboki i dojrzały aromat, po 2010 roku zaczęła cieszyć się uznaniem także wśród innych grup etnicznych, zyskując popularność również na rynku międzynarodowym. Podobnie jak w przypadku Pu-erh, właściwość polegająca na tym, że z wiekiem staje się coraz lepsza, sprawia, że starzona herbata tybetańska cieszy się dużym poważaniem w świecie kolekcjonerów.