De geschiedenis van Taiwanese thee

De geschiedenis van de Taiwanese thee, de vroegste vermelding van de geschiedenis van de Taiwanese thee is te vinden in het Gazetteer van Zhuluo (1717): “In de bergachtige gebieden in centraal en zuidelijk Taiwan op hoogtes van achthonderd tot vijfduizend voet groeien wilde theebomen. Bewoners uit de buurt plukken de jonge scheuten, verwerken deze op eenvoudige wijze en gebruiken ze voor eigen consumptie.” Het Gazetteer van Tamsui vermeldt: “Maolu-berg produceert thee van een uiterst koude aard, die de inheemse bevolking niet durft te drinken.” Hoewel deze wilde thee niet direct verwant is aan de huidige Taiwanese thee, vormt het wel het vroegste historische record van thee in Taiwan.

De thee die tegenwoordig in Taiwan wordt verbouwd, is ongeveer 200 jaar geleden meegebracht door immigranten uit het Chinese Fujian, en ook de productietechnieken zijn grotendeels afkomstig uit Fujian. Men kan zeggen dat de moderne Taiwanese thee geworteld is in de theetraditie van Fujian, China. De aanvankelijk geproduceerde thee werd, behalve voor de lokale markt, grotendeels geëxporteerd naar het Chinese vasteland. In die tijd vond de theeproductie voorts vooral plaats in Taipei, en de exporthaven was eveneens gevestigd in Dadaocheng, Taipei. Zo hebben de export en productie van thee onmerkbaar bijgedragen aan de ontwikkeling van Noord-Taiwan, waardoor het economische zwaartepunt van het eiland verschoof van het zuiden naar het noorden.

台灣茶葉歷史

Hieronder volgt de belangrijke geschiedenis van de Taiwanese thee

Tijdens de Jiaqing-periode van de Qing-dynastie (1796~1820): De heer Ke Chao introduceerde theezaden uit het Wuyigebergte in Fujian en plantte deze in het huidige district Ruifang in New Taipei City. Naar verluidt is dit het begin van de teelt in het noorden.

Tijdens het Yimao-jaar van de Xianfeng-periode van de Qing-dynastie (1855): Lin Fengchi introduceerde Qing Xin Oolong-theebomen vanuit Fujian en plantte ze op de Dongding-berg in Lugu, Nantou. Dit markeert het begin van de Taiwanese Oolong-thee.

Tijdens de Tongzhi-periode van de Qing-dynastie (1856~1875): John Dodd importeerde theestruiken, bood begeleiding, kocht fijne thee in, richtte een verwerkingsfabriek op en exporteerde de thee. Hij leverde een grote bijdrage aan de bevordering van de Taiwanese thee.

Tijdens de Guangxu-periode van de Qing-dynastie (1875~1908): De broers Zhang introduceerden zuivere Tieguanyin uit Anxi en plantten deze in het bergachtige gebied van Muzha. Dit is het begin van de Muzha Tieguanyin.

Japanse koloniale periode: Naast de theesoorten die oorspronkelijk uit het Chinese vasteland waren geïmporteerd, selecteerden de Japanners na jaren van experimenteren de vier grote theevariëteiten: Qing Xin Damu, Qing Xin Oolong, Da Ye Oolong en Yingzhi Hongxin, en propageerden deze jaar na jaar. De Japanse regering stimuleerde ook ten volle de productie van zwarte thee. Tegen de tijd van de Tweede Wereldoorlog werden veel theeplantages echter omgezet in voedselteelt, waardoor de theeproductie met meer dan 90% afnam.

Periode van de Nationalistische Regering: In de beginperiode werd vooral zwarte thee gestimuleerd. In de jaren 70 werd de exportthee grotendeels omgezet naar de binnenlandse markt vanwege stijgende lonen. De productie van Taiwanese zwarte thee nam geleidelijk af. Na de jaren 80 maakte de Taiwanese thee steeds meer opgang richting hooglandthee en verschoof de focus hoofdzakelijk naar de binnenlandse markt.

Winkelwagen