Er is een Chinees spreekwoord dat zegt: “na bitterheid komt zoetheid”, wat heel treffend is voor thee. Toen de mensheid thee ontdekte, kauwde men al op de verse bladeren; hoewel het op dat moment bitter smaakte, gaf het energie, en al snel vulde de mond zich met speeksel en een zoete afdronk. Door deze wonderbaarlijke ervaring werd thee gezien als een magische plant die jagers in de bergen moesten kennen. Vandaag de dag beschouwen we ‘huigan’ nog steeds als een belangrijke maatstaf voor goede thee. Maar de vraag is: hoe verandert bitterheid in zoetheid?
Waarom geeft thee een 'huigan' (zoete afdronk)?
① De transformatie van theypolyfenolen
Professor Wang Yuefei, directeur van het Instituut voor Theeonderzoek aan de Universiteit van Zhejiang, legde ooit uit: “De theypolyfenolen in thee kunnen zich binden aan de eiwitten in speeksel en zo een ondoordringbaar laagje vormen in de mond… Eerst proef je een bittere smaak in de mond, maar zodra dit laagje breekt en de lokale spieren zich ontspannen, verandert de samentrekking en ontstaat dat typische gevoel van huigan en speekselvorming.”
Kort gezegd: thee met een hoog gehalte aan theypolyfenolen kan bij de eerste slok licht bitter en wrang smaken, maar verandert al snel in een verrassende zoetheid en speekselvorming.
② Een ‘illusie’ van het menselijk lichaam
Het menselijk lichaam kent ook een contrast-effect. Buitenlands onderzoek wijst uit dat bitter en zoet relatieve zintuiglijke concepten zijn. Wanneer iemand iets bitters eet en daarna water drinkt, voelt het water zoeter aan. Dit is in feite een mondiële illusie.
Misvattingen over de huigan van thee
Hoewel ‘huigan’ een belangrijk kenmerk is van goede thee, betekent dit niet automatisch dat elke thee met huigan van hoge kwaliteit is. Bijvoorbeeld:
-
Valse huigan door overmatige bitterheid: sommige theeën van lagere kwaliteit smaken zo bitter dat het contrast-effect de daaropvolgende smaak zoeter doet lijken, maar dit zegt niets over de kwaliteit van de thee.
-
Thee met een uitgesproken zoete smaak: bepaalde theesoorten (zoals sommige licht geroosterde oolongs) hebben van nature een hoger suikergehalte, wat gemakkelijk verward kan worden met huigan. Wees dus kritisch tijdens het proeven.
Een echte huigan moet een natuurlijke, langdurige en comfortabele zoetheid zijn die speeksel opwekt, en geen kortstondige of agressieve zoete sensatie.
Hoe beoordeel je huigan?
Bij het proeven van thee kun je de volgende stappen volgen:
-
Neem een kleine slok: laat de thee je hele mond en tong bedekken en voel voorzichtig de lichte bitterheid en samentrekkendheid van de thee.
-
Ervaar de speekselvorming: als de onderkant van je tong al snel speeksel aanmaakt en er een aanhoudende zoete smaak ontstaat, is dit het belangrijkste kenmerk van huigan (zoete afdronk).
-
Let op de duurzaamheid van de zoetheid: een goede huigan moet natuurlijk en langdurig zoet zijn, met een prettige ‘houyun’ (keelafdronk) in de keel.
Welke theeën geven het gemakkelijkst een zoete afdronk (huigan)?
Over het algemeen zorgen hoge kwaliteit en thee met een gematigd gehalte aan polyfenolen het snelst voor huigan, zoals:
-
Hoge-berg Oolong thee (zoals Lishan, Alishan): door het koele klimaat en voldoende zonlicht is de thee fris zoet met een duidelijke keelafdronk.
-
Traditionele Tieguanyin: de thee is vol en rijk, met een duidelijke en langdurige huigan na het drinken.
-
Wuyi Yancha: heeft een unieke ‘rotsafdronk’ (yanyun) met een sterk contrast van bitter naar zoet.
-
Fenghuang Dancong: heeft een krachtig aroma en een gelaagde huigan die gepaard gaat met rijke bloem- en fruitnoten.
-
Sommige rauwe Puerh thee: na een matige rijping komen de kenmerken van zoetheid na bitterheid extra sterk naar voren.
Kort gezegd moet de huigan van echt goede thee natuurlijk, comfortabel en langdurig zijn, en niet simpelweg berusten op een illusie van contrast na de bitterheid. Door goed op te letten en te vergelijken, vergroot je niet alleen het plezier van het thee proeven, maar helpt het je ook om thee van betere kwaliteit te selecteren.