Theevariëteit: TTES Nr. 3 (Tai-Cha No. 3)

Tai-Cha Nr. 3 is een variëteit ontwikkeld door het Tea Research and Extension Station (TRES). De proeven begonnen in 1952, waarbij werd geselecteerd uit 46 stammen. De selectie werd voltooid in 1968 en de officiële naamgeving werd aangevraagd in 1969. Het is het resultaat van kunstmatige kruising tussen de vaderplant Manipuri en de moederplant Hongxin Damao.

De theevariëteit Tai-Cha Nr. 3 (TTES No. 3)

Ontstaan uit de kunstmatige kruising van de Indiase Manipuri (grootbladige variëteit) als vaderplant en de Hongxin Damao (kleinbladige variëteit) als moederplant. Deze werd in 1969 gelijktijdig met Tai-Cha Nr. 1, Nr. 2 en Nr. 4 vernoemd.

Overgenomen uit deNational Cultural Memory Bank: TTES No. 3 is een afstammeling van de kruising tussen superieure variëteiten met kleine en grote bladeren. Het is een middentijds ras (met dezelfde ontluikperiode als Qingxin Dazu), bezit een sterke groeikracht, heeft vlakke en rechte bladeren met een geringe mate van op- en omkrulling, een meer elliptische bladvorm, een puntigere bladtop, een sterke weerstand tegen ziekten en plagen, en een hoge overlevingskans bij stekken (de hoogste van de vier vergelijkbare variëteiten). Het is zeer geschikt voor het maken van zwarte thee.

Kort gezegd heeft TTES No. 3 de voordelen van een sterke groei, hoge weerstand tegen ziekten en plagen, en een hoge overlevingskans bij stekken. Het behoort tot de middentijdse rassen. De variëteitskenmerken maken het geschikt voor het maken van zwarte thee.

Onze observaties over TTES No. 3

Net als TTES No. 2 is het geschikt voor het maken van zwarte thee. De kwaliteit en opbrengst kunnen echter niet tippen aan de latere TTES No. 8 en TTES No. 18 (Hongyu), waardoor het tegenwoordig nog maar weinig wordt verbouwd in Taiwan. De foto toont TTES No. 3 begin april op de Wenshan Tea Research and Extension Station in Xindian, met een ontluiksnelheid die vergelijkbaar is met die van Qingxin Oolong.

Winkelwagen