Odmiana herbaty: TTES nr 13 Tsui Yu (Cuiyu)

TTES nr 13, znana również jako herbata Tsui Yu (Jadeitowa), to nowa odmiana wyhodowana przez Tajwańską Stację Doświadczalną Uprawy i Przemysłu Herbaty (TRES). Oficjalną nazwę „TTES nr 13” nadano jej w 1981 roku, a jej kod liniowy to 2029, stąd bywa też potocznie nazywana „Erjiu-zai”. Jest jedną z pięciu najpopularniejszych odmian krzewów herbacianych na Tajwanie.

台茶13號翠玉茶

Pochodzenie herbaty Tsui Yu (TTES nr 13)

Odmiana ta została wyselekcjonowana w okresie japońskim z ręcznie krzyżowanych krzewów herbacianych – formą ojcovską była Tainong nr 80, a matczyną Yingzhi Hongxin. Oficjalnie zarejestrowano ją w 1981 roku jako „TTES nr 13”. Ógdziejszy dyrektor stacji badawczej, Wu Zhenduo, nazwał ją „Tsui Yu” na cześć swojej matki.

Charakterystyka odmiany

Tsui Yu to odmiana o drobnych liściach i średnim okresie wegetacji. Jej liście mają szeroki owalny kształt, czubki pąków są delikatnie fioletowe, a barwa liści jest głęboka i ciemnozielona. Tempo wzrostu jest umiarkowane, podobnie jak odporność na szkodniki, choroby oraz suszę. Nadaje się do produkcji herbat Paochung (Baozhong) oraz Oolong. Jej największą zaletą jest wyrazisty, odmianowy aromat kwiatowy, ceniony za nuty imbirowe (Hedychium coronarium) lub kwiatu areki.

台茶13號翠玉茶

Warunki uprawy

Uprawiana jest w głównych regionach herbacianych na całym Tajwanie – od południa po północ. Spotkać ją można w Pinglin (Nowe Tajpej), Dongshan (Yilan), Mingjian i Zhushan (Nantou), a także w Chiayi i Taitung. Najczęściej rośnie w regionach herbacianych o niskich i średnich wysokościach.

Spojrzenie właściciela na herbatę Tsui Yu

Największym atutem herbaty Tsui Yu jest jej naturalny profil kwiatowy. W zależności od pogody i sposobu pielęgnacji plantacji pojawiają się nuty białego imbiru, kwiatu areki czy orchidei, co stanowi główny argument handlowy tej odmiany.

Jej wadą jest niższa wydajność w porównaniu do Jinxuan, a nawet mniejsza niż w przypadku Qing Xin Oolong, do tego jej odporność na suszę i choroby nie wyróżnia się niczym szczególnym. W regionie Mingjian, gdzie dominują zbiory mechaniczne, ze względu na mniejszą gęstość pąków wydajność zbioru ustępuje Jinxuan i Sijichun. Z tego powodu wiele plantacji przeszło na inne odmiany, a jej produkcja w ostatnich latach systematycznie spada.

台茶13號翠玉茶

Obecnie głównymi obszarami uprawy Tsui Yu są gmina Mingjian (głównie zbiór mechaniczny), miasteczko Zhushan oraz Pinglin w Nowym Tajpeju. Najwyższej jakości Tsui Yu charakteryzuje się nutą orchidei zbliżoną do Qing Xin Oolong, lecz o lżejszym i bardziej rześkim aromacie, co czyni ją poszukiwanym rynkowym rarytasem. Sporo herbat Tsui Yu bywa sprzedawanych jako Qing Xin Oolong lub wykorzystywanych do kupażowania.

Koszyk