We hebben het hier over een theevariëteit, niet over maïs, orchideeën of perziken (die hebben namelijk ook een variëteit die ‘Tainong No. 8’ heet). Bovendien moet je Tainong No. 8 niet verwarren met ‘TTES No. 8’, haal deze dus niet door elkaar.
De theevariëteit Tainong No. 8
Dit is een variëteit die in de Japanse tijd werd ontwikkeld door het Pingzhen Tea Industry Experiment Branch Office, afkomstig uit de selectie van zaailingen die in 1919 begon. Deze werd in 1931 geselecteerd uit zaailingen van Qingxin Oolong. Eenvoudig gezegd is dit een lijn die is voortgekomen uit de zaadreproductie van Qingxin Oolong.
De kenmerken (overgenomen van het Tea Research and Extension Station): sterke groeikracht, grote plantvorm met dicht takkenwerk, donkere en diepgroene bladeren, iets dikkere bladeren, gemiddeld bladoppervlak, gemiddeld gehalte aan anthocyanen, gemiddeld aantal bloemen, bovengemiddelde bloemgrootte, gering aantal vruchten en middelgrote zaden. De ontluikingsperiode is middelvroeg en de opbrengst is hoog in vergelijking met gelijktijdige lijnen; het behoort tot een variëteit met een hoge en frequente opbrengst in zowel de lente als de zomer. De kwaliteit bij het maken van Pouchong-thee is uitstekend, terwijl de kwaliteit bij het maken van Oolong-thee gemiddeld is.
Omdat Tainong No. 8 nooit officieel is gepromoot, is de bekendheid ervan niet groot. Toch neemt het een belangrijke plaats in de geschiedenis van de Taiwanese thee in, omdat de latere TTES No. 12 (Jinxuan) is gekweekt met deze variëteit als moederplant; met andere woorden, dit is de ‘moeder’ van Jinxuan-thee. Daarnaast zijn ‘TTES No. 19 (Biyu)’ en ‘TTES No. 22 (Qinyu)’ afstammelingen waarbij ‘TTES No. 12’ als moederplant is gebruikt, wat betekent dat Tainong No. 8 de ‘grootmoeder’ is van TTES No. 19 en 22. Hoewel Tainong No. 8 dus nooit een belangrijk commercieel product is geworden, blijft het een uiterst belangrijk veredelingsras dat een enorme invloed heeft gehad op de ontwikkeling van de Taiwanese thee.