Odmiana krzewu herbaty: Tainong nr 8

Mowa tu o odmianie krzewu herbaty, a nie o kukurydzy, storczykach czy brzoskwiniach (one również mają swoje odmiany o nazwie „Tainong nr 8”). Ponadto Tainong nr 8 to zupełnie coś innego niż „Taicha nr 8” – nie należy ich mylić.

Odmiana krzewu herbaty Tainong nr 8

To odmiana wyhodowana w Stacji Doświadczalnej Uprawy Herbaty w Pingzhen za czasów japońskich, wywodząca się z selekcji siewek rozpoczętej w 1919 roku. Została wyselekcjonowana w 1931 roku z siewek odmiany Qingxin Oolong. Krótko mówiąc, jest to linia genetyczna rozmnażana z nasion herbaty Qingxin Oolong.

Jej cechy (źródło: TBRS): silny wzrost, duży pokrój krzewu o gęstych gałęziach, ciemnozielone liście, nieco grubsze liście, średnia powierzchnia liści, umiarkowana zawartość antocyjanów, umiarkowana liczba kwiatów, dość duże kwiaty, mała liczba owoców, średnia wielkość nasion. Pora pękania pąków jest średnio wczesna, plon jest wysoki w porównaniu do odmian z tego samego okresu – należy do odmian wysokoplonujących zarówno wiosną, jak i latem. Jakość herbaty Pouchong jest doskonała, natomiast herbaty Oolong – przeciętna.

Ponieważ Tainong nr 8 nigdy nie został oficjalnie spopularyzowany, nie jest szeroko znany, jednakże odgrywa ważną rolę w historii tajwańskiej herbaty. Późniejsza odmiana „Taicha nr 12 (Jinxuan)” została wyhodowana z jej użyciem jako formy matecznej, co oznacza, że Tainong nr 8 jest „matką” herbaty Jinxuan. Z kolei odmiany „Taicha nr 19 (Biyu)” oraz „Taicha nr 22 (Qinyu)” mają za formę mateczną „Taicha nr 12”, co oznacza, że Tainong nr 8 jest „babcią” Taicha nr 19 i nr 22. Choć więc Tainong nr 8 nie stał się ważną odmianą handlową, pozostaje niezwykle istotną odmianą hodowlaną, która miała ogromny wpływ na rozwój tajwańskiej herbaty.

Koszyk