W styczniu w wysokogórskich regionach uprawy herbaty nie zbiera się liści, ale rolnicy wciąż mają pełne ręce roboty. Niedawny okres to czas „zimowego nawożenia krzewów herbacianych w okresie spoczynku”, co jest kluczowym zadaniem mającym bezpośredni wpływ na jakość herbaty w nadchodzącym roku.
Jak podkreśla kierownik sklepu, zarządcy plantacji, którym zależy na jakości, „nigdy nie oszczędzają na nawozach”. Wręcz przeciwnie, chcą, aby krzewy herbaciane dostawały ich jak najwięcej. W przypadku herbat wysokogórskich nawozy bazowe stosuje się zazwyczaj dwa razy w roku, przy czym nawożenie zimowe jest najbardziej obfite i – zdaniem kierownika – najważniejsze. Pomaga ono nie tylko krzewom przetrwać zimę, ale przy odpowiednim wykonaniu podnosi również jakość herbaty w przyszłym sezonie.
Zarządcy dbający o jakość stosują w zimie metodę „kopania rowków i zakopywania nawozu”. Polega ona na wykopaniu rowka między krzewami herbaty, umieszczeniu w nim nawozu i zasypaniu go ziemią. Ma to dwie główne zalety: po pierwsze, powoduje przycięcie korzeni, co stymuluje wzrost nowych, które mają znacznie lepszą zdolność wchłaniania składników odżywczych, a po drugie, nawóz umieszczony głęboko w glebie jest lepiej przyswajalny. Z wieloletnich obserwacji kierownika wynika, że jakość liści z krzewów z przyciętymi korzeniami i zakopanym nawozem (lub bez tych zabiegów) reprezentuje „zupełnie inny poziom”. Co więcej, niektóre fabryki herbaty twierdzą, że do konkursów herbacianych używają „wyłącznie liści z krzewów nawożonych metodą rowkową”, ponieważ „szanse na wygraną są wtedy znacznie większe”. To pokazuje, jak wielkie są korzyści.
Przycinanie korzeni poprzez kopanie rowków można przeprowadzić tylko zimą, dlatego kierownik uważa to nawożenie za najważniejsze ze wszystkich nawozów bazowych. W ostatnich dniach widziałem kilka plantacji, na których wykopano rowki i przekopano glebę – od razu trafiły one na listę priorytetowych zakupów. Zdjęcia 2 i 3 przedstawiają krzewy herbaty z przyciętymi korzeniami. Czy widzicie różnicę?
Wracając do tematu, różnice w zarządzaniu plantacjami między poszczególnymi rolnikami są ogromne – dotyczy to nawet tak cenionych regionów jak Lishan. Jedni nie szczędzą kosztów na kopanie rowków i zakopywanie nawozu, stosując przy tym grubą warstwę nawozu z makuchów sojowych. Inni pracują tradycyjnymi metodami, rozsypując… nawóz z kurzych odchodów. Z tego, co wie kierownik, nawóz kurzy nie nadaje się zbytnio do uprawy herbaty – nie wiem więc, czy zarządcy mają jakiś ukryty plan, czy po prostu są nowicjuszami, którzy nie do końca wiedzą, co robią.