TTES No. 10 (Tai-Cha nr 10) to odmiana wyhodowana przez Tajwańską Stację Doświadczalną Uprawy i Przemysłu Herbaty, powstała w wyniku sztucznego krzyżowania formy ojcowej Jaipuri i formy macierzystej Huanggan. Została oficjalnie nazwana w 1975 roku i doskonale nadaje się do produkcji czarnej herbaty w okresie letnim.
Odmiana krzewu herbacianego: TTES No. 10 (Tai-Cha nr 10)
TTES No. 10 (Tai-Cha nr 10) powstała w wyniku sztucznego krzyżowania indyjskiej odmiany wielkolistnej Jaipuri (forma ojcowa) oraz odmiany Huanggan (forma macierzysta). Jej główną zaletą jest wysoka odporność na pęcherzykowatą zarazę liści, powszechną chorobę herbaty, a także znakomita jakość i wydajność w produkcji czarnej herbaty.
Źródło: Narodowe Archiwum Pamięci Kulturowej (National Cultural Memory Bank): Odmiana herbaciana TTES nr 10 (Tai Cha No. 10) charakteryzuje się następującymi zaletami. W regionie herbaty Ruisui w Hualien odnotowano najwyższy plon świeżych liści tej odmiany spośród wszystkich badanych linii. Wykazuje ona również wyraźną odporność na pęcherzykowatość liści herbaty (Exobasidium vexans) a czarna herbata produkowana z niej w okresie letnim jest wysokiej jakości. Inne cechy to żywo zielone liście z lekkim żółtym odcieniem, mniejsza powierzchnia liści, wyraźne podwinięcie do środka, dobrze widoczne nerwy boczne o dużym kącie nachylenia. TTES nr 10 łączy wysoką jakość z wydajnością, jest odporna na pęcherzykowatość liści i idealnie nadaje się do uprawy w regionie Ruisui w Hualien.
Nasze spostrzeżenia na temat herbaty TTES nr 10
W 1975 roku, w okresie eksportu czarnej i zielonej herbaty z Tajwanu, odmiana TTES nr 10 nadawała się do produkcji zarówno herbaty zielonej, jak i czarnej. Jednak po 1980 roku tajwański rynek herbaciany przeszedł w stronę lekko sfermentowanych oolongów, do których ta odmiana nie pasowała, przez co jej uprawy były nieliczne. Na zdjęciu widoczna jest herbata TTES nr 10 z farmy Wenshan w dzielnicy Xindian z początku kwietnia – plony są na poziomie średnim do wysokiego, a wzrost przeciętny.