Regiony i rodzaje tajwańskiej zielonej herbaty

Produkcja tajwańskiej zielonej herbaty jest niewielka, a jej głównym regionem upraw jest dystrykcie Sanxia w Nowym Tajpej. Główne rodzaje to tajwańska herbata Longjing oraz tajwańska herbata Biluochun. W przeciwieństwie do chińskich zielonych herbat, tajwańskie zielone herbaty produkowane są głównie z odmiany krzewu herbacianego „Qingxin Ganzhong”. Ich wyjątkowy smak znacznie różni się od chińskich odmian Longjing i Biluochun, co stanowi unikalną cechę wyróżniającą zielone herbaty z Tajwanu na tle chińskich. Poniżej przedstawiamy przegląd tajwańskich zielonych herbat:

Tajwańska zielona herbata Biluochun z Sanxia: To najpopularniejszy rodzaj zielonej herbaty produkowany na Tajwanie. Jej głównym obszarem upraw jest dystrykt Sanxia w Nowym Tajpej, a dominującą odmianą krzewu jest Qingxin Ganzhong, obok niewielkich ilości odmian Qingxin Oolong oraz Taiwan Tea No. 12. Charakteryzuje się szmaragdowozielonym wyglądem, wyraźnymi i puszystymi pąkami, lśniącymi suchymi liśćmi oraz jasnofioletowo-zielonym naparem. Ponieważ jest to herbata niefermentowana, jej smak jest świeży i naturalny, co pozwala w pełni docenić pierwotny aromat liści.

Tajwańska herbata Longjing z Sanxia: Tajwańska herbata Longjing to zielona herbata niefermentowana, produkowana głównie w regionie herbaty Sanxia w Nowym Tajpej. Wytwarzana jest przede wszystkim z liści odmiany Qingxin Ganzhong, z niewielkim dodatkiem Qingxin Oolong oraz Taiwan Tea No. 12. Herbata Longjing nie przechodzi procesów fermentacji ani więdnięcia, a jej liście są prasowane w piękne, płaskie kształty. Zbiory przeprowadzane przed świętem Qingming noszą nazwę „Mingqian Longjing” i charakteryzują się najwyższą jakością. Cechuje ją płaski, spłaszczony wygląd w kolorze zieleni. Napar ma barwę żółto-zieloną, a w smaku jest świeży i naturalny.

Koszyk