Główne rodzaje tajwańskiej czarnej herbaty to herbata o miodowym aromacie (Honey Black Tea) oraz czarna herbata z SunMoon Lake. Regiony uprawy Honey Black Tea obejmują Hualien, Nowe Tajpej i Nantou, natomiast czarna herbata z SunMoon Lake pochodzi z okolic SunMoon Lake w Nantou. Odmiany krzewów herbacianych to: dla Honey Black Tea – Qingxin Oolong i TTES No. 12 (Jinxuan); dla czarnej herbate z SunMoon Lake – Assam i TTES No. 18 (Red Jade).
Wprowadzenie do tajwańskiej czarnej herbaty
W przeszłości tajwańska herbata była przeznaczona głównie na eksport, a największą popularnością cieszyła się czarna herbata, której produkcja stanowiła ponad połowę całkowitych zrybów. Choć z czasem eksport i wielkość produkcji spadły, oba te rodzaje tajwańskiej czarnej herbaty – z SunMoon Lake oraz o miodowym aromacie – wciąż cieszą się ogromną popularnością. Honey Black Tea ma szerszy region uprawy i większą skalę produkcji. Z kolei czarna herbata z SunMoon Lake, pochodząca z tradycyjnego regionu uprawy, wyróżnia się stabilną jakością i jest uwielbiana przez turystów.
Regiony uprawy i odmiany tajwańskiej czarnej herbaty
Czarna herbata z SunMoon Lake: produkowana głównie w gminie Yuchi w powiecie Nantou, wokół malowniczego obszaru SunMoon Lake. Główną odmianą jest wielkolistna Assam, a w ostatnich latach aktywnie promowana jest odmiana TTES No. 18 (Red Jade), która obecnie jest najchętniej uprawianą i najpopularniejszą lokalną odmianą.
Herbata o miodowym aromacie (Honey Black Tea): uprawiana w Hualien, Pinglin (Nowe Tajpej), Nantou, Taichung i Chiayi na Tajwanie. Główne odmiany to Qingxin Oolong, TTES No. 12 (Jinxuan), TTES No. 13 (Cuiyu) oraz Sijichun. W przeciwieństwie do czarnej herbaty z SunMoon Lake, Honey Black Tea wymaga ukąszenia przez owady – a mianowicie przez małego zielonego skoczka (Jacobiasca formosana) – co sprawia, że herbata uwalnia naturalną, słodką nutę. To najważniejsza cecha wyróżniająca tajwańską Honey Black Tea.
▲ Dzielnica Pinglin w Nowym Tajpej to ważny region uprawy Honey Black Tea.