Albo raczej „prawdziwa herbata Dayuling” będzie odpowiedniejsza. Powiem to od razu: szef sklepu nie sprzedaje tej herbaty Dayuling, a właściciel plantacji jest bardzo skromny, więc nie ma potrzeby wysyłać wiadomości prywatnych z pytaniem o ich lokalizację czy numer telefonu.
Najpierw wyjaśnijmy, dlaczego to „prawdziwa herbata Dayuling”. Tradycyjny region herbaty Dayuling znajduje się między 100. a 106. kilometrem Centralnej Autostrady Wysokogórskiej. Tak naprawdę to miejsce to Songquanig, a nie Dayuling. Dopiero 7 kilometrów dalej, po przejechaniu tunelu Hehuanshan, zaczyna się właściwe Dayuling. Logicznie rzecz biorąc, tradycyjna herbata Dayuling nie jest prawdziwą herbatą Dayuling.
„Prawdziwa herbata Dayuling”, o której mówi szef sklepu, rośnie tuż obok tunelu Hehuanshan – w dosłownym tego słowa znaczeniu, w samym Dayuling.
- Jedyna plantacja herbaty w Dayuling. Prawdziwa herbata Dayuling.
- Ta plantacja nie stosuje pestycydów. Początkowo sądzono, że sezonowe zbiory wyniosą od 120 do 180 kg, ale właściciel powiedział, że z powodu braku pestycydów zbiory herbaty wiosennej dają zaledwie 36–42 kg.
- Czasami nie zbiera się nawet herbaty zimowej.
- Liście są niezwykle grube – do tego stopnia, że przy zwijaniu w kuliste oolong nie dają się łatwo uformować w idealne kulki, co pokazuje, jak grube są te liście.
- Szef sklepu próbował jej i uważa, że jej smak całkowicie różni się od tradycyjnego Dayuling – ma wyjątkowy aromat. Być może to ten charakterystyczny posmak, o którym mówi właściciel, wynikający z rosnięcia herbaty pośród sosnowego lasu.
- Cena jest bardzo wysoka, droższa niż 105k czy obecne szczyty HuaGung. Ceny hurtowe nie są ujawniane, ale cena detaliczna oferowana przez chińskich handlowców herbaty wynosi 20 000 juanów (RMB).
Kiedy szef sklepu po raz pierwszy zobaczył plantację, szacował zbiory na 120 kg na sezon. Nie spodziewał się, że przez brak pestycydów uda się zebrać jedynie 42 kg. Wtedy bardzo zaimponowała mu konsekwencja właściciela w prowadzeniu plantacji w ten sposób, ponieważ różnica ponad 60 kg to ogromna strata finansowa.
Co więcej, duża część tej herbaty trafia na eksport do Chin, i to za astronomiczne sumy. Trzeba przyznać, że chińscy miłośnicy herbaty nie żałują pieniędzy na herbaty z najwyższej półki, zwłaszcza na tak rzadkie pozycje jak Dayuling, które są już niemal unikatowe. Każdy może mieć własne zdanie na temat tego, czy jest tyle warta, ale szef sklepu jest absolutnie zachwycony jej smakiem – picie jej to prawdziwe odkrycie!
Uwaga: Właściciel plantacji jest bardzo skromny, dlatego nie publikujemy zdjęć. Zamieszczone fotografie nie przedstawiają opisywanej plantacji ani lasu sosnowego.