Region herbaciany Dayuling leży w townshipie Ren’ai, w powiecie Nantou na Tajwanie. Tradycyjnie obejmuje plantacje rozciągające się między 100. a 105,5. km Centralnej Autostrady Poprzecznej. W przeszłości najwyższy punkt osiągał 2650 m n.p.m., co czynilo go najwyżej położonym regionem herbacianym na całym Tajwanie. W 2015 roku większość tutejszych plantacji została masowo wykarczowana, a obecny najwyższy punkt obniżył się do 2400 m n.p.m.
Historia rozwoju regionu herbacianego Dayuling
W latach 70. XX wieku weteran Yeh Shih-te dzierżawił od rządu tajwańskiego 5,3 hektara terenów leśnych na 105. kilometrze Dayuling. Ze względu na podeszły wiek przekazał dzierżawę panu Chen Chin-ti. Początkowo ziemia ta służyła uprawie jabłek i brzoskwiń, jednak w latach 80. pan Chen Chin-ti zaczął eksperymentować z uprawą krzewów herbacianych Qingxin Oolong. Ku zaskoczeniu wszystkich, uprawa na wysokości 2560 m n.p.m. zakończyła się sukcesem, a doskonała jakość zyskała uznanie na rynku herbacianym, dając początek modzie na uprawę herbaty w regionach Lishan i Dayuling. W okresie największego rozkwitu działały plantacje: Chen Chun-jie / Chen Long-hui (100K), Yang Zhao-ji (101K), Ning Li-qiang (102K), pani Ying / Wu Guo-bao (103K), Li Ah-chun (104K) oraz pionierska plantacja Songlu należąca do Chen Chin-ti na 105,5K.
Ziemie w regionie Dayuling są jednak własnością państwową, a umowy dzierżawy zawierane pierwotnie przez rolników z rządem miały charakter „dzierżawy zalesionowej”, co oznaczało, że uprawa krzewów herbacianych była de facto nielegalna. Po wygaśnięciu umów w 1992 roku rząd Tajwanu rozpoczął odzyskiwanie gruntów. Herbaty z Dayuling cieszyły się już wtedy dużą sławą, więc rolnicy nie chcieli oddać ziemi, co doprowadziło do trwających kilkanaście lat sporów sądowych.
W 2008 roku Sąd Rejonowy w Nantou wydał wyrok w trzeciej instancji na korzyść rządu Tajwanu. Mimo to rolnicy kontynuowali walkę prawną, aż w 2014 roku Biuro Leśnictwa Tajwanu przystąpiło do masowej likwidacji plantacji. Do 2015 roku większość upraw została zrównana z ziemią – zniknęły m.in. najstarsze plantacje Chen Chin-ti (105K), Li Ah-chun (104K), pani Ying (103K) i Ning Li-qianga (102K), a powierzchnia pozostałych uległa drastycznemu zmniejszeniu. Obecnie (w 2024 roku) w regionie Dayuling ocalały jedynie trzy plantacje: 100K, 101K i 103K, a roczna produkcja herbaty spadła do zaledwie 1/10 dawnego szczytu. Poniższe zdjęcie przedstawia zlikwidowaną plantację 105K (fotografia z 2023 roku).
Wysokość n.p.m. regionu Dayuling: obecnie od 2300 do 2400 metrów
W przeszłości region osiągał wysokość aż 2650 m n.p.m. Plantacja Li Ah-chun na 104K była najwyżej położoną plantacją zarządzaną przez człowieka na całym Tajwanie, zaraz po niej uplasowała się plantacja Songlu pana Chen Chin-ti na 105K, a kolejne na 102K i 103K – wszystkie one zostały wykarczowane. Obecnie najwyższy punkt regionu to 2400 m n.p.m., przez co stracił on tytuł najwyższej plantacji na Tajwanie. Poniższe zdjęcie pochodzi z 2014 roku – warto na nie kliknąć. Ostatnia fotografia przedstawia najwyżej rosnący rząd krzewów herbacianych. Drzewka te były nie tylko rekordzistami wysokości na Tajwanie, ale i najwyżej położonymi krzewami herbacianymi uprawianymi przez człowieka na świecie. Niestety, obecnie już nie istnieją.
FAQ – Region herbaciany Dayuling
Czy herbata Dayuling 105K dostępna na rynku jest prawdziwa?
Przeczytaj ten artykuł: Nielegalne zbiory z Dayuling 104K i 105K
Na jakiej wysokości leży teraz? Inni handlowcy mówią o 2800 m n.p.m.?
Nie! Obecnie najwyższy punkt to 2400 m n.p.m.
Gdzie znajduje się region Dayuling i jak tam dotrzeć?
Wystarczy wpisać w nawigację posterunek policji Rongxing. Plantacja 100K znajduje się tuż za posterunkiem.
Dlaczego na 100. kilometrze Centralnej Autostrady Poprzecznej nie widać plantacji ani posterunku?
Ponieważ kilka lat temu zmieniono oznakowanie kilometrażu na drodze, a lokalizacja posterunku Rongxing została przesunięta ze 100. na 98. kilometr.