Czy herbata oolong to herbata sheng czy shu?

Pytanie użytkownika: Chciał(a)bym zapytać, czy herbata oolong jest herbatą typu sheng (surową), czy shu (dojrzewającą/wypalaną)? Jedni mówią tak, drudzy inaczej. Jak je rozróżnić i jakie są między nimi różnice? Czy ekspert od herbaty mógłby mi to wyjaśnić, dziękuję!

Sklep Herbaciany Changxing: Herbaty oolong mogą być zarówno w wersji sheng, jak i shu – zależy to od sposobu produkcji, a nie od odmiany krzewu herbacianego. Na Tajwanie herbaty Tieguanyin, Pouchong oraz oolong można przetwarzać zarówno jako herbaty lekko wypalane (sheng), jak i mocniej wypalane (shu). Różnica polega na czasie i temperaturze wypalania: słabiej wypalane to wersje „sheng”, natomiast mocniej wypalane nazywa się półwypalanymi lub „shu”.

Herbaty typu sheng smakują bardziej naturalnie i najbliżej im do pierwotnego smaku liści, ale mają też większy potencjał ściągający i świetnie sprawdzają się do zrównoważenia tłustych potraw. Herbaty shu są łagodniejsze w smaku – to właśnie o nich najczęściej mowa, gdy wspomina się tradycyjne, niespieszne parzenie herbaty przez starsze pokolenia. Patrząc na kolor naparu, sheng ma jasny, żółto-zielony odcień i świeży, kwiatowy aromat; należą do nich dostępne na rynku herbaty Pouchong oraz herbaty z wysokich gór (Gaoshan). Napar herbaty półwypalanej jest ciemniejszy i charakteryzuje się dojrzałym aromatem – dawniejsze oolongi Dongding czy Tieguanyin z Muzha to właśnie średnio wypalane herbaty półwypalane. Jeszcze mocniejszy stopień wypalania daje mocno wypalane oolongi lub chińskie herbaty skalne z Wuyi. Napary te często mają dymny lub węglowy posmak, choć mocno wypalane herbaty są obecnie rzadziej spotykane na rynku.

Wracając do Twojego pytania: patrząc na wygląd, liście sheng są bardziej zielone, natomiast im bardziej herbata przypomina wersję shu, tym ciemniejsza, bardziej czerwonawa i czarna staje się barwa suszu. Po zaparzeniu sheng daje jasnozielony napar, a im bardziej wypalana herbata, tym czerwieńszy staje się płyn w czarku. Pod kątem smaku herbaty sheng są delikatniejsze i bardziej aromatyczne, podczas gdy shu – pełniejsze w smaku i z wyraźnym posmakiem słodyczy powracającym w gardle (ganhui). Warto jednak pamiętać, że niektóre rodzaje herbat mają bardzo czerwony napar, a mimo to nie należą do herbat wypalanych. Przykładem są oriental beauty (Dongfang Meiren), czarne herbaty czy pu-erh. Ich czerwonawa barwa wynika z procesu fermentacji, a nie z wypalania. Warto też dodać, że określenia herbat sheng i shu w przypadku pu-erh odnoszą się do tego, czy liście przeszły proces przyspieszonej fermentacji (wodnej kopczykowej – wotui), co różni się od podziału na herbaty sheng i shu stosowanego do tajwańskich oolongów.

Koszyk