De ‘Eerlijke Rechters van de Theewereld’-serie is er weer! Vandaag hebben we het over de “omvang van de Lishan-theeregio“, welke gebieden vallen er nu precies onder Lishan-thee?
Inhoudstafel
Omvang van de Lishan-theeregio
In 1980 werd er begonnen met theeteelt in het Lishan-gebied. Na verloop van tijd breidde het teeltgebied zich steeds verder uit. Naast het oorspronkelijke Lishan-district in het district Heping te Taichung, strekte het zich ook uit naar Ren’ai Township in het district Nantou. Lange tijd werden deze theeregio’s gezamenlijk aangeduid als de grote Lishan-theeregio. Er is in de theewereld altijd discussie geweest over deze grote Lishan-theeregio, want thee uit Ren’ai Township Lishan-thee noemen voelt ergens toch wat vreemd. Laten we eens kijken naar de verschillende opvattingen die de winkelmanager in ruim tien jaar theeverkoop heeft gehoord:
1. Grote Lishan-theeregio: De eerdergenoemde grote Lishan-theeregio omvat Fushuoshan Farm, Jiayang, Xinyang, Songmao, Huanshan, Pingdeng Village, Biluxi, Tianfu Farm, Dayuling, HuaGung, Cuiluan, Hoofd van de hangbrug, Malueba, Industriële weg Lixing, Hongxiang, Wushe, Ruiyan, Cuifeng, Cingjing, DongYanShan en Tunyuan Qilai Mountain Lushan — alles wordt meegerekend. Dit is de opvatting met de grootste reikwijdte. Lishan-thee verkoopt goed, dus iedereen telt het mee als Lishan-thee.
2. Alleen die specifieke berg bij Fushuoshan Farm telt mee: Songmao, Huanshan, Xinyang, Fushuoshan Farm, HuaGung en Cuiluan zijn de Lishan-theeregio, terwijl de overige locaties zoals Hoofd van de hangbrug, Malueba, Tianfu, Hongxiang, Biluxi, Dayuling… absoluut geen Lishan-thee genoemd mogen worden.
De eerste twee visies hoorde je tien jaar geleden vaak, maar aangezien er voor theeregio’s geen algemeen erkende arbiter bestaat, houdt iedereen er tot op de dag van vandaag zijn eigen mening op nahoudt, totdat de derde situatie zich voordeed:
3. In 2016 heeft het district Heping in Taichung officieel bij het Ministerie van Economische Zaken een aanvraag ingediend voor het keurmerk van de herkomstbenaming ‘Lishan-thee’, waarmee de regio voor Lishan-thee formeel werd afgebakend. Alleen theetuinen in de districten ‘Lishan’ en ‘Pingdeng’ in het district Heping op een hoogte van 1.450 meter en hoger kwamen in aanmerking voor dit herkomstkeurmerk. Hanteer je deze standaard, dan blijven alleen de gebieden rond Xijiangyang, de Huanshan-nederzetting, de Songmao-nederzetting, de Fushoushan-boerderij en de Wuling-boerderij over die zich Lishan-theegebied mogen noemen. Cuiluan, HuaGung, Tianfu, boven kilometer 86 van de Central Cross-Island Highway, Hoofd van de hangbrug, Malieba, Biluxi, Dayuling en zelfs Tianchi op de Fushoushan-boerderij vallen dan buiten het Lishan-theegebied. Merk op dat dit door de Taiwanese overheid is goedgekeurd en daarom ook het meest onbetwiste standpunt is.
De winkelmanager heeft een aantal lokale theeboeren in Lishan gepolst, en de meesten staan positief tegenover dit derde standpunt. De theeboeren uit Cuiluan, Hoofd van de hangbrug en Malieba daarentegen waren teleurgesteld; zij vinden dat de afbakening van een theegebied een kwestie is van traditie en dat de overheid zich er te veel mee bemoeit. Daarentegen maken de theeboeren uit Dayuling, Biluxi en HuaGung zich er niet druk om, aangezien hun thee al langer duurder wordt verkocht dan gewone Lishan-thee.
Door de overheid gedefinieerd Lishan-theegebied
Op basis van het derde punt volgt hier een conclusie:
Volgens de overheid mag het Lishan-thee heten: Songmao, Huanshan, Xijiangyang, Fushoushan-boerderij (met uitzondering van Tianchi) en de rand van de boerderij. Deze theegebieden zijn Lishan-thee.
Volgens de overheid mag het geen Lishan-thee heten: HuaGung, Cuiluan, Malieba, Hoofd van de hangbrug, Hongxiang, Baigu Mountain, Tianfu, Tianchi, boven kilometer 85 van de Central Cross-Island Highway (Biluxi, Dayuling), Lixing, Ruiyan, Cingjing, Cuifeng, Tunyuan Qilai Mountain, Lushan, DongYanShan, Datong Mountain, Wushe Gaofeng, achterkant van Cuifeng, Songgang Meifeng.