Theevariëteit: Qingxin Damo

Als het over Qingxin Damo gaat, is de eerste vraag die veel mensen hebben hoe je het teken ‘冇’ uitspreekt.
In het Mandaryns is de uitspraak gelijk aan het woord ‘mou’ (ㄇㄡˇ), en in het Hokkien wordt het uitgesproken als ‘phànn’ (ongeveer klinkend als ‘pha’). In de volksmond wordt het vaak simpelweg ‘Damo’ genoemd. Nu we weten hoe je de naam uitspreekt, gaan we dieper in op de kenmerken van deze variëteit.

De theecultivar Qingxin Damo

Qingxin Damo wordt over het algemeen beschouwd als een kleinschalige theecultivar afkomstig uit de Wuyi-bergen in Fujian. Deze werd tijdens de Japanse overheersing geïntroduceerd in Taiwan en na selectie door mensen ontwikkeld tot de variëteit die we vandaag de dag kennen. Gedurende een vrij lange periode behoorde Qingxin Damo tot de top drie van belangrijkste theecultivars in Taiwan. Hoewel later ingehaald door nieuwe variëteiten zoals Jinxuan en Sijichun, staat hij nog steeds stevig in de Taiwanese top vijf en is hij de belangrijkste variëteit voor het maken van ‘Oriental Beauty thee‘ in de regio’s Hsinchu en Miaoli.

Kenmerken van Qingxin Damo (overgenomen van het Tea Research and Extension Station)

Lokale variëteit. Ook bekend als Qingxin of Damo. Voornamelijk verspreid in de regio’s Beipu, Zhudong, Zhunan, Wenshan en Emei. De struik is wat hoger, de groeiwijze is middelhoog tot wat uitspreidend, met vele gekronelde takken en relatief dun bezette takken en bladeren. De bladbreedte is iets groter dan die van Qingxin Oolong, langwerpig of ovaal-lancetvormig, het breedst in het midden, met een botte basis, een spitse punt en een ingedeukte top. De bladrand is gaaf aan de basis en heeft stompe, kleine getande randen aan de bovenste helft. De nerven steken duidelijk uit, met een hoek van 55º tot 65º tussen de hoofdnerf en de zijnerf. De zijnerfen vertonen weinig kronkelingen en buigen naar binnen toe in een halve cirkel langs de hoofdnerf. Het bladweefsel is dik, stevig van structuur en donkergroen; jonge bladeren zijn groen met een paarse gloed. Jonge knoppen zijn dik en mollig, dicht begroeid met witte donshaar, waardoor afgewerkte producten vaak veel witte tips vertonen. De bloem is middelgroot, met 5 kelkbladeren en 6 tot 7 kroonbladeren. De meeldraden zijn lang en de stempel is op de helft in drieën verdeeld, met een grote ombuiging en grote inwaartse vouwing. De uitlopingsperiode valt in het midden; sterke ziekteresistentie, zwakke droogtetolerantie, krachtige groei, lange levensduur, hoge opbrengst, brede geschiktheid voor verwerking, en het meest geschikt voor het maken van Pengfeng thee en Oolong thee, met groene thee op de tweede plaats.

Onze observaties

Qingxin Damo behoorde vroeger tot de top drie theecultivars van Taiwan, maar door de opkomst van variëteiten met een hoge opbrengst en nieuwe smaken zoals Jinxuan en Sijichun is het beplante areaal de laatste jaren jaar na jaar gekrompen. De prestaties bij het maken van Baozhong thee of balvormige Oolong thee zijn minder dan die van Qingxin Oolong, en de opbrengst per hectare haalt het niet bij die van Jinxuan of Sijichun. Ook de toepassing voor machinale oogst blijft achter bij deze theesoorten, waardoor hij geleidelijk door de markt wordt vervangen.

Qingxin Damo blinkt echter uit bij het maken van sterk gefermenteerde ‘Oriental Beauty thee’ (Dongfang Meiren). De variëteit heeft een rijk aroma en een elegante smaak, waardoor het de ideale grondstof is voor Pengfeng thee. Tot op de dag van vandaag is het nog steeds de belangrijkste theecultivar in de regio’s Hsinchu en Miaoli.

Winkelwagen