Jingting Lvshu, znana również jako Ting Lvshu, to zielona herbata produkowana na Górze Jingting na północy miasta Xuanczhou w prowincji Anhui. Nazwa herbata zawdzięcza swoim zielonym pąkom i liściom oraz białym włoskom przypominającym śnieg. Posiada wielowiekową historię, a ze względu na swoją wyjątkową jakość była w okresie dynastii Qing herbata trybutową.
Góra Jingting ma bogatą tradycję herbacianą – pierwsze wzmianki o zbiorach i produkcji herbaty pochodzą już z II wieku n.e., a produkcja herbaty trybutowej rozpoczęła się w III wieku. Lokalne odmiany to m.in. „Jingting Lvshu”, „Gaofeng Yunwu” i „Shuidong Hengwen”, przy czym największą popularnością cieszy się „Jingting Lvshu”. Herbata ta słynie z kształtu przypominającego języczek wróbla, zielonych liści i białych włosków. W „Kronikach powiatu Xuancheng” zapisano: „Herbata Songluo występuje wszędzie, jest gorzka i cierpka, choć ma szerokie zastosowanie. Jedynie Jingting Lvshu jest herbatą najwyższej jakości”.
Cechy jakościowe Jingting Lvshu to: kształt przypominający języczek wróbla, prostota i pełnia liści, mięsiste listki, gęsto pokryte białą okrywą włoskową oraz szmaragdowa barwa. Po zaparzeniu napar jest przejrzysty i jasný, z wirującymi białymi włoskami przypominającymi wirujący śnieżny taniec; aromat jest świeży i intensywny, przywodzący na myśl zieloną mgłę spowijającą szczyt.
Proces produkcji
Zbiory odbywają się w okresie od terminu Qingming do Guoyu, zbierając wyłącznie pączek otoczony jednym liściem. Produkcja Jingting Lvshu obejmuje trzy etapy: utrwalanie zieleni, formowanie oraz suszenie.
Temperatura w woku podczas utrwalania zieleni powinna wynosić 130–140°C, liście należy potrząsać i prażyć przez około 2 minuty, a następnie połączyć proces potrząsania z duszeniem. Po odpowiednim utrwaleniu zieleni liście wyjmuje się i studzi. Temperatura w woku podczas formowania wynosi około 60°C, a technika obejmuje ruchy zbliżające i prostowanie pasm. Zbliżanie polega na złączeniu czterech palców z kciukiem, aby uformować liście w dłoni bez wyślizgiwania się z przestrzeni między kciukiem a palcem wskazującym, nadając im zarys języczka wróbla. Prostowanie pasm polega na wykorzystaniu siły nadgarstka i palców do ponownego wyprostowania liści w woku.
Suszenie dzieli się na suszenie wstępne i ostateczne. Do suszenia wstępnego używa się czterech koszy suszarniczych, zaczynając od temperatury 110°C i stopniowo ją obniżając. Po wyjęciu z suszarni liście studzi się przez około pół godziny, a następnie przechodzi do suszenia ostatecznego. Suszenie ostateczne odbywa się przy użyciu żaru niejawnego, w niskiej temperaturze przez dłuższy czas, wynoszącej około 60°C. Po wysuszeniu, po dwóch-trzech dniach, proces suszenia powtarza się raz jeszcze, po czym herbata pakowana jest do puszki i hermetycznie zamykana.