Dit jaar hebben we geen thee ingekocht uit HuaGung en Bi-Lueh Creek. De reden hiervoor is dat het slechte weer de algemene kwaliteit van de thee heeft aangetast, waardoor we de filosofie hebben gehanteerd: ‘Liever geen thee dan slechte thee’. Hoewel de omstandigheden voor de theeproductie ongunstig waren, wisten een paar grote fabrieken hun kwaliteit op 80 tot 90 procent van het gebruikelijke niveau te houden. Dit benadrukt het belang van professionele theeproductieapparatuur en een ervaren productieteam.
Laat me eerst een inzicht delen vanuit mijn ervaring als inkoper: ‘Kies bij voorkeur voor grote fabrieken‘ en ‘Sla kleinschalige boeren voorlopig over‘. Dat klinkt misschien als ‘politiek incorrect’, nietwaar? Maar reageer niet meteen te snel; ik kijk absoluut niet neer op kleine boeren. Het is simpelweg zo dat ik als theeverkoper verlies lijdt als de kwaliteit niet goed is, dus ik moet uiterst kritisch zijn bij het selecteren van thee.
Waarom zou je niet direct bij een kleinschalige boer kopen? De winkelmanager legt uit dat het echt veel geld kost om de kwaliteit van thee te verbeteren. Het bouwen van een goede theefabriek kost al gauw 20 tot 30 miljoen, en een theeproductieteam is weer een andere kostenpost die kleinschalige boeren simpelweg niet kunnen betalen. Die 30 miljoen is precies het verschil tussen ‘gewone thee‘ en ‘specialty thee‘.
Denk er maar eens over na: als je zomaar een krot van golfplaat neerzet en tweedehands apparatuur koopt, ben je voor een paar miljoen klaar en kun je ook thee maken. Waarom zou een grote theefabriek dan tientallen miljoenen uitgeven? Omdat ze streven naar kwaliteit. Goedkope apparatuur brengt je misschien tot een 70, maar het is heel moeilijk om te verbeteren naar een 90, en dat is de waarde van die tientallen miljoenen.
Goede theeproductie-apparatuur en een goed theeteam maken een efficiënte en wetenschappelijke theeproductie mogelijk, wat zorgt voor meer efficiëntie en minder fouten.
Terug naar de HuaGung en Bilu溪 van dit jaar: van 11 tot 17 mei heeft het een week lang geregend. Na lang wachten brak er eindelijk goed weer aan van 18 tot 22 mei, waardoor in één keer een week aan thee geoogst moest worden. Veel kleine boeren kwamen toen in de problemen doordat ze niet genoeg apparatuur en plukkers hadden om de thee tijdig te oogsten en te verwerken. Grote fabrieken hebben voldoende apparatuur en teams voor het plukken en produceren, waardoor zij de schade tot een minimum konden beperken. Ook dat is de waarde van die tientallen miljoenen.
P.S. Soms koopt de winkelmanager nog wel in bij kleine boeren, namelijk in ‘goede jaren’ met extreem gunstige productieomstandigheden. In dat geval is de thee altijd goed, ongeacht hoe je het maakt, en is er ook beter te onderhandelen over de prijs met de boer. Dan kopen we wat extra in om te bewaren: goedkoop ingekocht, goedkoop verkocht.
De volgende keer vertellen we jullie bij gelegenheid meer over de kosten van een oogst- en productieteam, en over de duurste theefabriek die de winkelmanager ooit heeft gehoord. Als we dat bedrag noemen, schrik je je rot.