Kama-iricha – japońska herbata zielona prażona na żelaznej patelni

Gdy mowa o japońskich zielonych herbatach, wiele osób na myśl przytrzymuje tradycyjne parowanie parą wodną. Przykładem są gyokuro czy matcha, w których stosuje się tę technikę. Istnieją jednak zielone herbaty, których liście praży się w żeliwnych wokach – to tradycyjne rzemiosło znane jako „kamairicha” (釜炒り茶). Charakteryzuje się ona unikalnym aromatem prażenia oraz łagodnym, gładkim smakiem, co czyni ją wyjątkową japońską zieloną herbatą.

釜炒茶

Kamairicha – japońska zielona herbata prażona w żeliwnym woku

Największą cechą wyróżniającą kamairichę jest proces „zatrzymywania oksydacji poprzez prażenie” (jap. kamairi). W przeciwieństwie do dominujących w Japonii herbat parowanych, liście kamairichy nie są traktowane parą, lecz prażone w wysokiej temperaturze w żeliwnym woku. Proces ten zatrzymuje fermentację i usuwa nadmiar wilgoci. Dzięki temu liście stają się bardziej skręcone, zyskując aromaty przywodzące na myśl prażenie i orzechy, a napar przyjmuje delikatnie żółtawy odcień. Dodatkowo zmniejsza się cierpkość, a napój staje się bardziej miękki i gładki w smaku.

Region pochodzenia

Kamairicha produkowana jest głównie w regionie Kiusiu w Japonii, a jej głównymi ośrodkami są prefektury Kumamoto, Miyazaki i Saga. Tutejsi plantatorze stosują tradycyjne metody prażenia, co wyraźnie odróżnia ją od masowo produkowanych w Japonii herbat parowanych. Kamairicha zachowuje świeżość zielonej herbaty, wzbogacając ją jednocześnie o unikalną warstwę prażonych nut.

Proces produkcji

Zbiory Zbiera się świeże, delikatne liście herbaty; najlepszą jakością zazwyczaj charakteryzują się te zbierane wiosną lub latem.
Prażenie w woku Tu the zbiorze liście herbaty jak najszybciej umieszcza się w żeliwnym woku i szybko praży w wysokiej temperaturze, aby dezaktywować enzymy w liściach, zapobiec fermentacji i usunąć nadmiar wilgoci.
Formowanie i zwijanie Uprażone liście herbaty poddaje się zwijaniu, co wyciska wewnętrzny sok i nadaje liściom odpowiedni kształt.
Suszenie Ostatnim krokiem jest suszenie w niskiej temperaturze, które obniża zawartość wilgoci w liściach, co ułatwia ich przechowywanie i stabilizuje smak.
釜炒茶

Sposób parzenia

Ilość herbatyOkoło 3 g liści herbaty na 150 ml gorącej wody.
Temperatura wodyZalecana gorąca woda o temperaturze 80–90°C, wyższa niż w przypadku zielonych herbat parowanych, takich jak sencha czy gyokuro, co pozwala uwolnić aromat prażonych liści.
Czas parzeniaPierwsze parzenie od 30 do 60 sekund; czas można dostosować do własnych upodobań.
Kolejne parzeniaMożna parzyć 2–3 razy, za każdym razem wydłużając czas parzenia o 20 do 40 sekund, aby uzyskać bogatszy profil smakowy naparu.
釜炒茶

Zalety i wady herbaty kamachacha

ZaletyWyjątkowy aromat prażenia, inny niż w typowych japońskich zielonych herbatach, z delikatną nutą wyprażenia.
 Łagodny i gładki smak; w porównaniu do senchy herbata kamachacha ma mniejszą cierpkość, dzięki czemu jest odpowiednia dla osób, które nie lubią gorzkich nut.
 Zawiera mniej kofeiny, więc nadaje się do picia po południu lub wieczorem i nie wpływa negatywnie na sen. Idealna dla osób mających problemy z zasypianiem.
WadyRzadziej spotykana na rynku; w porównaniu z głównymi nurtami zielonych herbat, takimi jak sencha czy gyokuro, produkcja kamachacha stanowi mniej niż 1% całkowitej produkcji japońskiej herbaty, przez co zakup jej na Tajwanie jest nieco trudniejszy.
 Aromat zawiera nuty prażone, do których osoby przyzwyczajone do orzeźwiających, parowanych zielonych herbat mogą potrzebować czasu, aby się przyzwyczaić.

Kamachacha to japońska zielona herbata z tradycyjnym charakterem. W porównaniu do powszechnych herbat parowanych wyróżnia się aromatem prażenia i gładkim smakiem. Miłośnicy japońskich zielonych herbat zdecydowanie powinni jej spróbować – naprawdę bardzo różni się od innych zielonych herbat!

Koszyk