„Shantouqi” (dosłownie „duch szczytu góry” lub charakter terroiru) to termin często powtarzany przez miłośników tajwańskich herbat wysokogórskich (gaoshan cha). Jednakże opinie na temat tego, czym dokładnie jest, są podzielone i nie ma jednej, precyzyjnej definicji. W rzeczywistości charakter terroiru to odzwierciedlenie unikalnych warunków danego szczytu – jego hydrologii, nasłonecznienia i powietrza – które nadają herbacie jej wyjątkowy smak i aromat. Można powiedzieć, że jest to ucieleśnienie całego zespołu warunków panujących w miejscu pochodzenia.
Czym jest „shantouqi” (charakter terroiru) herbaty wysokogórskiej?
„Shantouqi” ogólnie odnosi się do świeżego aromatu i profilu smakowego, jaki herbata wysokogórska rozwija w określonych warunkach wysokościowych i klimatycznych. Tajwan obfituje w wysokie góry, a rolnicy zakładają plantacje na ich zboczach. Różne plantacje mają odmienne ekspozycje, nasłonecznienie, wysokość i warunki wodne, co w połączeniu ze zmiennym, monsunowym klimatem Tajwanu sprawia, że herbata z każdego szczytu różni się od pozostałych. Te wyjątkowe niuanse składają się na to, co powszechnie nazywamy „shantouqi”.
Przykładowo, Lishan i Dayuling to najwyżej położone regiony herbaciane na Tajwanie. Ze względu na swoje wysunięte na północ położenie (są to najdalej wysunięte na północ regiony herbat wysokogórskich, tuż po Lalaschan), wiele osób uważa, że herbaty z Lishan i Dayuling często charakteryzują się „chłodną, mineralną nutą shantouqi”.
Z kolei ShanLinXi, ze względu na mglistą aurę, wysoką wilgotność i wolny wzrost liści, sprawia, że wielu uważa herbatę ShanLinXi za wyróżniającą się wyjątkowym świeżym aromatem bambusa i cedru (niektórzy określają go jako nutę białka).
Z kolei region herbaciany Ren’ai, położony na północ od rzeki Zhuoshui, ma podłoże ze żwirowców piaszczysto-łupkowych. Gleba ta zapewnia doskonały drenaż, jednak jej zdolność do zatrzymywania wody i składników odżywczych jest stosunkowo niska. W efekcie liście herbaty zawierają mniej wilgoci, a wytwarzana z nich herbata charakteryzuje się klarownym, czystym aromatem górskim.
Czy aromat górski (shantouqi) pojawia się zawsze?
Czy herbata z Lishan zawsze będzie charakteryzować się specyficznym dla Lishan „chłodnym, mineralnym aromatem górskim”? Niekoniecznie. Czasami niesprzyjające warunki pogodowe lub błędy w procesie produkcji uniemożliwiają wydobycie tego wyjątkowego charakteru. Na przykład w roku, kiedy w sezonie zbiorów na Lishan padał deszcz przez cały miesiąc, wyprodukowana herbata nie miała chłodnego, górskiego posmaku. Ponadto, jeśli zarządzanie plantacją herbacianą jest niewłaściwe lub produkcja zawiedzie, unikalny aromat górski może zostać przesłonięty przez wady, przez co stanie się niewyczuwalny.
„Aromat górski” (shantouqi) nie pojawia się przy każdej uprawie herbaty – można powiedzieć, że jest darem natury i górskich lasów. Jeśli chcesz spróbować aromatu górskiego tajwańskich herbat wysokogórskich, wypróbuj najpierw herbatę Fushou Lishan od Lia Chang-Xinga, którą uważamy za najbardziej charakterystyczną herbatę z regionów górskich.