Numery odmian herbat z Tajwanu: charakteristika krzewów herbacianych

Ten artykuł przedstawia odmiany tajwańskiej herbaty oznaczane numerami, ich historię, charakterystykę oraz rodzaje herbat, do których są najlepiej przystosowane.

Numer TTESRok rejestracjiNazwa potocznaForma ojcowskaForma matkowaPrzeznaczenie
TTES Nr 11969 KyangQingxin DamuCzarna herbata, herbata sypana (Gunpowder), herbata oolong
TTES Nr 21969 JaipuriDaye OolongCzarna herbata, herbata sypana (Gunpowder), herbata oolong
TTES Nr 31969 ManipuriHongxin DamuCzarna herbata
TTES Nr 41969 ManipuriHongxin DamuCzarna herbata
TTES Nr 51973 Naturalna hybryda linii FuzhouNaturalna hybryda linii FuzhouZielona herbata typu sencha, herbata oolong
TTES Nr 61973 Naturalna hybryda linii Qingxin OolongNaturalna hybryda linii Qingxin OolongZielona herbata
TTES Nr 71973 Selekcja pojedynczej rośliny ShanSelekcja pojedynczej rośliny ShanCzarna herbata
TTES Nr 81973 Selekcja pojedynczej rośliny JaipuriSelekcja pojedynczej rośliny JaipuriCzarna herbata
TTES Nr 91975 KyangHongxin DamuZielona herbata, czarna herbata
TTES Nr 101975 JaipuriHuangganCzarna herbata
TTES Nr 111975 JaipuriDaye OolongCzarna herbata
TTES Nr 12 (Jinxuan)1981JinxuanYingzhi HongxinTainong Nr 8Herbata oolong, herbata baozhong
TTES Nr 13 (Cuiyu)1981CuiyuYingzhi HongxinTainong Nr 80Herbata oolong, herbata baozhong
TTES Nr 141983BaiwenBaimaohouTainong Nr 983Herbata baozhong, herbata oolong
TTES Nr 151983BaiyanBaimaohouTainong Nr 983Biała herbata, herbata oolong
TTES Nr 161983BaiheTainong Nr 1958Tainong Nr 335Wczesnowiosenna herbata Longjing, kwiatowa herbata baozhong
TTES Nr 171983BailuTainong Nr 1958Tainong Nr 335Herbata oolong, Shoumei
TTES Nr 18 (Ruby)1999Ruby (Hongyu)Tajwańska herbata górskaBirma (Burma)Czarna herbata
TTES Nr 192004BiyuQingxin OolongTTES Nr 12Herbata oolong, herbata baozhong
TTES Nr 20 (Yingxiang)2004YingxiangQingxin OolongLinia hodowlana 2022Herbata oolong, herbata baozhong
TTES Nr 212008HongyunNaturalna hybryda FKK-1Naturalna hybryda FKK-1Czarna herbata
TTES Nr 222014QinyuTTES Nr 12Qingxin OolongHerbata oolong, herbata baozhong
TTES Nr 232017QiyunNaturalna hybryda linii QimenNaturalna hybryda linii QimenCzarna herbata
TTES Nr 242019ShanyunOdmiana dzikiej tajwańskiej herbaty górskiej z YongkangOdmiana dzikiej tajwańskiej herbaty górskiej z YongkangZielona herbata, czarna herbata
TTES Nr 25 (Ziyun)2021ZiyunNaturalna hybryda Burma (Mjanma)Naturalna hybryda Burma (Mjanma)Zielona herbata, czarna herbata

Przewodnik po odmianach herbaty Tajwan: Aktualizacja z dnia 22 sierpnia 2025 r.

Wyhodowana przez Tajwańską Stację Doświadczalną Uprawy Herbaty (TRES) w wyniku sztucznego krzyżowania, gdzie formą ojcowską była indyjska odmiana o dużych liściach Kyang, a matczyną Qingxin Damao. Odmiana została zarejestrowana jako Tajwan Tea Nr 1 w 1969 roku.

Odmiana wyhodowana przez Stację Doświadczalną Uprawy Herbaty. Próby rozpoczęto w 1952 roku, a wniosek o nadanie nazwy złożono w 1969 roku. Powstała w wyniku sztucznego skrzyżowania formy ojcowej Jaipuri i formy matczynej Daye Oolong.

Odmiana wyhodowana przez Stację Doświadczalną Uprawy Herbaty. Badania rozpoczęto w 1952 roku, wyselekcjonowując ją spośród 46 linii. Selekcję zakończono w 1968 roku, a w 1969 roku złożono wniosek o nadanie nazwe. Powstała w wyniku sztucznego skrzyżowania formy ojcowej Manipuri oraz formy matczynej Hongxin Damao.

Odmiana wyhodowana przez Stację Doświadczalną Uprawy Herbaty, z próbami rozpoczętymi w 1952 roku i wnioskiem o nazwę w 1969 roku. Podobnie jak Tajwan Tea Nr 3, pochodzi ze sztucznego skrzyżowania formy ojcowej Manipuri i matczynej Hongxin Damao, jednak należy do odmian średnio późnych.

Odmiana wyhodowana przez Stację Doświadczalną Uprawy Herbaty i zatwierdzona w 1974 roku. Wyselekcjonowana z naturalnego potomstwa krzyżowego linii matczynej pochodzącej z Fuzhou. Należy do odmian wczesnych i jest szczególnie odpowiednia do produkcji zielonej herbaty.

Odmiana wyhodowana przez Tajwańską Stację Doświadczalną Uprawy Herbaty, oficjalnie nazwana w 1974 roku. Wyselekcjonowana z naturalnego potomstwa krzyżowego linii matczynej Qingxin Oolong, należy do odmian wczesnych, idealnych do produkcji zielonej herbaty.

Odmiana wyhodowana przez Tajwańską Stację Doświadczalną Uprawy Herbaty, wyselekcjonowana w 1941 roku z naturalnego potomstwa krzyżowego Shan i oficjalnie nazwana w 1974 roku. Odpowiednia do produkcji czarnej herbaty.

Wyhodowana z pojedynczej sadzonki indyjskiej linii Assam Jaipuri, zaprezentowana w 1973 roku. Jedna z najbardziej reprezentatywnych tajwańskich odmian herbaty czarnej.

Odmiana wyhodowana przez Tajwańską Stację Doświadczalną Uprawy Herbaty w wyniku sztucznego skrzyżowania formy ojcowej Kyang i matczynej Hongxin Damao. Nazwana w 1975 roku, oferuje doskonałą jakość zarówno jako herbata czarna, jak i zielona.

Odmiana wyhodowana przez Tajwańską Stację Doświadczalną Uprawy Herbaty poprzez sztuczne skrzyżowanie formy ojcowej Jaipuri i matczynej Huanggan. Nazwana w 1975 roku, jest odmianą idealną do produkcji czarnej herbaty w okresie letnim.

Powstała ze sztucznego skrzyżowania formy ojcowej Jaipuri i matczynej Daye Oolong. Nazwana w 1975 roku, jest bardzo wczesną odmianą przeznaczoną do produkcji czarnej herbaty.

Tajwan Tea Nr 2 to odmiana wyhodowana przez Stację Doświadczalną Uprawy Herbaty. Próby rozpoczęto w 1952 roku, wyselekcjonowano ją z 46 linii, selekcję zakończono w 1968 roku, a w 1969 roku złożono wniosek o nadanie nazwy. Powstała ze sztucznego skrzyżowania formy ojcowej Jaipuri i matczynej Daye Oolong.

Znana również jako Cuiyu, Tajwan Tea Nr 13 to nowa odmiana wyhodowana przez Tajwańską Stację Doświadczalną Uprawy Herbaty. Oficjalną nazwę „Tajwan Tea Nr 13” nadano jej w 1981 roku, a jej kod liniowy to 2029, stąd często nazywana jest potocznie „Erjiuzi” (29).

Znana również jako Hongyu, to nowa odmiana wyhodowana przez oddział Yuchi Tajwańskiej Stacji Doświadczalnej Uprawy Herbaty. Powstała z połączenia tajwańskiej dzikiej herbaty górskiej oraz birmańskiej odmiany o dużych liściach. Posiada bogaty, świeży i głęboki smak z delikatną nutą cynamonu i mięty, powszechnie stosowana do produkcji herbaty czarnej.

Nowa odmiana krzewu herbaty opracowana przez Tajwańską Stację Doświadczalną Uprawy Herbaty, nazwana w 2004 roku. Jest to drobnolistna odmiana średnio wczesna. Młode pąki są jasnzielone z lekkim fioletowym odcieniem, później stają się jaskrawozielone, a dojrzałe liście są wąskie i wydłużone. Charakteryzuje się słabą odpornością na szkodniki i choroby, średnią do wyższej odpornością na suszę oraz średnimi i wyższymi plonami.

Pierwsza wyhodowana na Tajwanie odmiana herbaty o fioletowych pąkach. Jej główną cechą charakterystyczną są ciemnofioletowe liście oraz fakt, że przygotowana z niej zielona herbata po dodaniu soku z cytryny zmienia kolor na różowy.

Koszyk